De pers over Sander Sittig

Sander Sittig die het Vijfde Pianoconcert van Beethoven zeer muzikaal heeft gespeeld met parelende loopjes in het Allegro, een dichterlijke ondergrond in het Adagio en een sprankeling van klanken in het Rondo. Zijn succes was terecht heel groot.
(Rotterdams Nieuwsblad)

Sander Sittig verraste het publiek met zijn sprankelende en technisch volmaakte spel.
(De Capellenaar over Préludes van Debussy)

Samen met de drie strijkers bracht Sander Sittig een zeer boeiende conversatie tot stand met zijn delicate, fijn genuanceerde en technisch onberispelijke pianospel.
(NRC-Handelsblad over Pianokwartet van Mozart)

Het expressieve, maar ook heldere en lichte spel van Sander Sittig
(Rotterdams Nieuwsblad over kamermuziekconcert)

Sander Sittig was met name in Van Baaren's Sonatine bijzonder origineel en meeslepend, speelde Beethoven met veel flair en Bach met veel liefde.
(NRC-Handelsblad)

De extra-prijs was weggelegd voor Sander Sittig, die ook heel duidelijk de favoriet van de toehoorders bleek te zijn, en dit was geen wonder, hij heeft bijzonder fijnzinnig en aristocratisch pianospel laten horen o.a. in een zeer pakkende Sonate van Prokofjev.
(Eindhovens Dagblad over Tromp-concours)

Het was verrassend te horen hoe hij met de Sonate in Es van Beethoven te werk ging. De perfecte spanningsopbouw, timing en souplesse hierin waren indrukwekkend. De contrasten in de muziek en de plotselinge heftigheid werden uitstekend benut en heel mooi geïnterpreteerd.
(Noordhollands Dagblad over recital)

Sander Sittig speelde het Tweede Pianoconcert van Saint-Saëns virtuoos en met gevoel voor Franse helderheid.
(Rotterdams Nieuwsblad)

Zijn opvatting van het stuk bleek zeer romantisch en zijn stijl en techniek waren super. Bij sommige passages voelde je de emotie door de zaal gaan en dat moet een compliment zijn voor een uitvoerend kunstenaar. Het orkest begeleidde hem bescheiden en zonder nadruk.
(De Brug over Tweede Pianoconcert van Chopin)

Een heel ander hoofdstuk vormde het Konzertstück van Carl Maria von Weber. Hier kon pianist Sander Sittig schitteren in breed uitgemeten passages, waarvan hij dankbaar gebruik maakte.
(Rotterdams Nieuwsblad)

A superior talent is that of Sander Sittig of the Netherlands. He is an intelligent and polished performer with imagination and technique to match.
(Palm Beach Daily News over Debussy)

Zijn spel is gewoonweg subliem. Sittig's voordracht is geraffineerd muzikaal en technisch zijn er zo te horen geen beperkingen. Zijn toucher is speels en zijn interpretaties klinken doorzichtig, natuurlijk en erg overtuigend. Deze pianist maakt zelfs het meest onbelangrijke detail bijzonder. Ook wordt de grote lijn niet uit het oog verloren. Verrassend is dat hij met veel gemak grote risico's durft te nemen en veelvuldig tot het uiterste gaat.
(De Gelderlander over recital)

Ook nu weer een enorme zeggingskracht, dit keer wisselend tussen uitgelatenheid, opstandigheid en gedragen ernst.
(Leids Dagblad over Sjostakovitsj)

Sander Sittig wist met de poëzie van Schubert goed om te gaan en gaf alle lyrische expressies uitstekende kansen.
(De Gelderlander)

Het geconcentreerde, zeer gave en muzikaal bewogen spel van Sander Sittig maakte veel indruk. Knap gespeeld was het wel heel bijzondere werk van Webern en groots de meesterlijk imposante variaties van Brahms.
(Brabants Dagblad over recital met variatiewerken)

De spanning was er onmiddellijk. Dankzij een grote technische beheersing, een prachtige aanslag en grote dynamische verschillen die toch nergens onnatuurlijk klonken. Ook in de volgende etudes, waarin techniek omgetoverd is een melodie, hield Sittig die spanning vast.
(IJmuider Courant over recital)

Beethoven klonk beurtelings gedreven, virtuoos en verstild, in het tweede deel bleef het variatie-thema ondanks alle uiterlijke "verpakking" duidelijk herkenbaar; de finale klonk hups en vrolijk.
(Tubantia over viool-pianorecital)

Zijn betovering begon ogenblikkelijk in de eerste acht maten; enkele akkoorden die met zo'n intensiteit werden neergezet dat het voor iedereen meteen overduidelijk was dat er iets bijzonders stond te gebeuren. En toen was de vloeiende symbiose tussen orkest en solist een feit. Voortdurend sleepte Sittig het orkest mee in zijn zo boeiende en ontroerende vertolking. Met prima solo's van fluit en klarinet en begeleiding van verfijnd spelende strijkers, gaf Sittig met intieme tederheid uiting aan de smachtende hartstocht van de gekwelde ziel van de componist. In een bewonderenswaardige wisselwerking bouwden de solist en het orkest een spanning op die voor een magische betovering zorgde. Geraakt door zoveel gedeelde emotie vielen dirigent en solist elkaar tijdens de oorverdovende ovatie spontaan in de armen.
(BN-De Stem over Tweede Pianoconcert van Rachmaninov)